تبليغاتX

به وبلاگ گروه ما خوش امدید در این وبلاگ اخبار و اموزش کوهنوردی و هر اطلاعاتی در این زمینه را می بینید
کوهنوردی کوهستان شهرستان مینودشت
کوهنوردی کوهستان شهرستان مینودشت
این وبلاگ مرجع اطلاعات کوهنوردی است
بنابراین توی کوهنوردی اولین نکته ی مهم آمادگی جسمانیه و بعد هم حفظ سلامتی بدن و تداوم این سلامتی و بعد لذت بردن
بالا پایین پریدن از این سنگ به اون سنگ و به قول بچه ها گوله کردن و به رخ کشیدن نفس و عجله داشتن و این حرفا یخورده بچگانه س

طبق چیزایی که بزرگان ِ این رشته گفتن سرعتِ  اومدن ِ پایین باید نصف بالارفتن باشه
به عبارتی مدت زمانی که طول میکشه تا از مقصد برسید به پایین کوه باید دو برابر مدت زمانی باشه که تا مقصد بالارفتید
چون فشاری که به زانو ها و استخون بندی پا وارد میشه توی سرپایینی ها بمراتب بیشتر از سربالائیه و خدایی نکرده بعده ها دچار انواع و اقسام زانو دردها و دردای مفصلی میشید و اون موقع یادتون بیاد که من گفتما!

بعد هم اینکه اگر از نظر جسمانی احساس ضعف میکنین و بُنیه و توانایی کافی ندارین و از کوهنوردی خوشتون میاد، ورزشای سبک رو ادامه بدین و سعی کنین قدرت بدنی تون رو با همین ورزشای سبک و مداوم و تغذیه ی اساسی روبراه کنین 
چون با عرض معذرت کوهنوردی به شدت با مذاق آدمای ریقو جور در نمیاد

 

و اگر تا حالا کوه نرفتین همون روز اول نیت نکنین قلعه حسن خان رو فتح کنین

بقیه در ادامه مطلب ...



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ چهارشنبه بیستم آبان 1388 توسط حسن پورحسینی
قابل توجه گروه کوهستان  

یک گروه کوهنوردی سازمانی (معمولا غیردولتی (NGO)) است که با اهداف ورزشی و معمولا تحت مجوز و نظارت فدراسیون کوهنوردی کشور و هیات های کوهنوردی در استان ها فعالیت می کنند. یک گروه کوهنوردی ممکن است با مجوز موقت از هیات استان فعالیت محدود نماید ولی گروه های کوهنوردی فاقد مجوز و نیز فاقد نظارت به هیچ وجه قابل اطمینان نبوده و در صورت بروز مشکلات - عدیده ای که در برنامه های کوهنوردی بعید نیست - پیگیری موضوع بسیار دشوار خواهد بود. هر گروه باید دارای یک کادر اجرایی مسئول در زمینه های فنی، امدادی، مالی و... باشد که در حیطه کاری خود دارای مهارت و تجربه و نیز تعهد باشند. معمولا گروه های کوهنوردی برنامه های آتی خود را در تقویم هایی ششماهه و یا یکساله تدوین نموده و در دسترس علاقمندان قرار می دهند.    ولی متاسفانه درشهرستان مینودشت هیچ گروه ثبت شده وشناسنامه داری جهت فعالیت های کوهنوردی وجود نداردوباتوجه به مطالب بالا درصورت بروزحوادث ناگوار صرف داشتن بیمه ورزشی جبران ناپذیر خواهد بود لذا مقتضی است دوستان نسبت به دریافت مجوز اقدام نمایند.

ارسال در تاريخ چهارشنبه بیستم آبان 1388 توسط حسن پورحسینی
خب اینم توصیه های ایمنی به شما که اسیر حادثه نشید

توصیه های زمستانی به کوهنوردان

باتوجه به فرا رسیدن فصل زمستان و نظر به حساسیتهای انجام صعود زمستانی کوهنوردان که متاسفانه معمولاً حوادثی را نیز در بردارد، روابط عمومی فدراسیون کوهنوردی با صدور اطلاعیه ای عموم هموطنان عزیز و علاقمند به کوهنوردی را به رعایت چندین نکته ایمنی به شرح ذیل توصیه کرد :

Ø      همراه داشتن پوشاک کافی و مناسب فصل

Ø      آگاهی یافتن از وضعیت آب و هوایی، قبل از صعود به ارتفاعات

Ø      آگاه نمودن خانواده، نزدیکان یا دوستان از جزئیات زمانی و مکانی صعود و برگشت

Ø      استفاده از مسیرهای مشخص و پاکوب شده جهت صعود و فرود

Ø      زمانبندی مناسب جهت به پایان رساندن برنامه قبل از تاریکی هوا (بهترین زمان اقدام به بازگشت: ساعت 14)

Ø      به همراه داشتن وسایل ضروری کوهستان شامل : مواد غذایی کافی و وعده غذایــی اضافه، تجهیــزات روشنـایی، سـوت، قطب نما، نقشه منطقه ای کوهستان، کمکهای اولیه، چاقو، کبریت، کارت شناسایی، گوشی همراه

Ø      اشراف داشتن بر منطقه صعود از لحاظ مسیرها و نقاط خطرناک (پرتگاهها، مناطق بهمن خیز، مناطق با احتمال ریزش سنگ و ...)

Ø      خودداری از صعود انفرادی، همراه بودن با گروه و افراد مجرب

Ø      پرهیز از اجرای برنامه هایی که فراتر از توانایی جسمی، فنی و روحی است.

Ø      خودداری از رفتن به ارتفاعات تا 72 ساعت پس از بارش برف (به لحاظ احتمال ریزش بهمن)

Ø      استفاده از لباسهایی با رنگهای واضح (قرمز، زرد و فسفری)

Ø      توجه به علائم هشدار دهنده، تابلوهای راهنمای مسیر، هشدارهای افــراد مجرب، امدادگران و افرادی که از ارتفاع برمی گردند.

Ø      فراگیری آموزش های کوهنوردی در مراجع ذیصلاح (هیئتهای کوهنوردی و باشگاهها)

Ø      همراه داشتن شماره تماس ارگانهای امدادرسان منطقه (اورژانس، هلال احمر، نیروی

روابط عمومی گروه کوهنوردی مرکوه

 

ارسال در تاريخ چهارشنبه بیستم آبان 1388 توسط حسن پورحسینی

شناخت نوع ابرهای تشکیل شده در آسمان فواید زیادی برای طبیعت گردان و کوهنوردها دارد که مهمترین آن قدرت پیش بینی شرایط جوی و تصمیم گیری صحیح تر است. هر چند در ارتفاعات بلند سرعت شکل گیری و دگرگونی ابرها شاید انقدر سریع باشد که عملا فرصت چنین کاری را نداشته باشیم اما با داشتن این دانش می توانیم در برخی برنامه های کوهنوردی و سایر برنامه های طبعت گردی مثل جنگل نوردی ، دره نوردی و کویر نوردی هم بهتر تصمیم بگیریم و هم از دیدن ابرها و دانستن نام و عملکرد آنها لذت بیشتری از این زیبایی بالای سرمان ببریم. متن زیر حاصل تحقیق و ترجمه چند روزه در سایتهای معتبر هواشناسی و دانشنامه های مرجع است که جمع آوری و ترجمه کردم .امیدوارم لذت ببرید.


طبقه بندی عمومی ابرها بر اساس شکل :
چهار دسته بندی پایه برای ابرهای تشکیل شده در جو زمین وجود دارد که بدین شرح است:
 
 Cirro-form(سیروس) :

سیرو در لاتین به معنای پیچ و تاب زلف است. این دسته ابرها در ارتفاع بالای جو زمین بالای 6 هزار متر تشکیل می شوند و عموما از کریستالهای بسیار ریز یخ به وجود می آیند. ظاهری عموما باریک و سفید دارند ولی به هنگامی که خورشید در افق ارتفاع کمی دارد می توانند دسته های رنگارنگ در آسمان تشکیل دهند. سیروس ها عموما در هوای صاف ظاهر می شوند و با شکل خود جهت حرکت جریانهای هوای بالایی جو را نشان می دهند.


 
Nimbo-form  (نیمبو) :

 نیمبو در لاتین به معنای باران است. این دسته ابرها عموما در ارتفاع مابین 2100 تا 4600 متر تشکیل می شوندو باعث بارش بارانهای یکنواخت و مداوم می شوند. چنانچه ابر ضخیم باشد به هنگام بارش قسمتهای پایینی ابر به سمت زمین می آیند.


 
Cumulo-form (کومولو) :

 کومولو در لاتین به معنای توده و کپه است. این ابرها شبیه گلوله های پف کرده پنبه ای هستند و شکل آنها بیانگر حرکت عمودی جریانهای گرم به سمت بالای جو زمین است .  مقدار تراکم و رطوبت  ابر با پایین ابر که به شکل تخت است ارتباط دارد به این نحو که هرچه این ویژگیها بیشتر باشد ابر بلند قد تر است و پایین تخت ابر در قسمت پایین  قرار می گیرد .گاهی قله این ابرها می تواند به بالای 18 هزار متری جو نیز برسد.


 
Starto-form (استراتو) :

 استراتو در لاتین به معنای لایه ، پتو و روکش است.  این ابرها می توانند مانند یک روکش کل آسمان را بپوشانند و آسمان را اغلب گرفته و خاکستری می کنند. پایین ان ابرها معمولا کمتر از 500 متر با زمین فاصله دارند و  در تپه ها و کوهها ممکن است به آنها مه بگویند در صورتی که ابر هستند.



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ سه شنبه نوزدهم آبان 1388 توسط حسن پورحسینی

پیمایش همزمان در برف و یخچال

صعود همزمان

در بسیار مواقع و در مسیرهای یخچالی شیب مسیر به گونه ای که نفرات می توانند همزمان با یکدیگر حرکت کنند. این حرکت بصورت مایل بوده و نفرات همگی با هم در حمایت و کنترل رهبرگروه حرکت می کنند. در این حالت نفرات شامل یک سرگروه و یک یا دو نفر همراه می باشد. در مسیر های مسطح که شکاف یخی وجود ندارد تعداد نفرات مهم نیست.

در مسیرهای مسطح که دارای شکاف است نفرات باید تا حد امکان شکاف ها را دور بزنند.( دو تا سه نفر ).

 


ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ سه شنبه نوزدهم آبان 1388 توسط حسن پورحسینی

جهت یابی در روز

1 – بوسیله حرکت ظاهری خورشید :

با توجه به حرکت وضعی زمین به دور خود ، در نیم کره شمالی (ایران در نیم کره شمالی زمین قرار دارد) هنگام صبح خورشید از مشرق طلوع کرده و به هنگام ظهر در وسط آسمان کمی متمایل به جنوب میباشد.(یعنی اگر به هنگام ظهر شرعی رو به خورشید بایستیم بطرف جنوب یستاده ایم) و سپس عصر هنگام در مغرب غروب میکند. بنابراین اگر هنگام طلوع خورشید هر دودست خود را باز نموده و بصورت صلیب بایستیم و دست راست خود را بطرف خورشید بگیرم و خورشید را پوشش دهیم روی ما به طرف شمال ، پشت سر جنوب ، سمت راست ما مشرق و سمت چپ ما مغرب را به ما نشان میدهد.

1/2– بوسیله خورشید و سایه اجسام (به هنگام ظهر شرعی ):

یک قطعه چوب نسبتا صاف را بطور عمود در زمین فرو کنید، سایه سر چوب را علامتگذاری کنید ، پس از 15 الی 20 دقیقه دوباره محل جدید سایه را علامت بزنید.حال بوسیله خطی این دونقطه  را به هم وصل  نموده و امتداد دهید.در این حالت جهت حرکت سایه از غرب به شرق است و مثلثی روی زمین درست می شود سپس نیمساز مثلث را رسم کنید و انتهای نیمساز جهت شمال را مشخص میکند.

 

2/2– بوسیله خورشید و سایه اجسام (به هنگام ظهر شرعی ) :



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ شنبه نهم آبان 1388 توسط حسن پورحسینی

هم هوایی فرایندی است که طی آن بدن خود را با شرایط کمبود اکسیژن در ارتفاعات بالا تطبیق می دهد. هم هوایی فرایندی است با سرعت آهسته و کند که ممکن است از چند روز تا چند هفته بطول انجامد. جهت سهولت بیشتر ارتفاعات را بصورت زیر طبقه بندی می کنند:

* ارتفاع زیاد: از 1500 متر تا 3500 متر از سطح دریا

* ارتفاع خیلی زیاد: از 3500 تا 5500 متر از سطح دریا

* ارتفاع بی نهایت: بیشتر از 5500 متر از سطح دریا

عملا در ارتفاعات کمتر از 2500 متر از سطح دریا نگرانی از بابت ارتفاع وجود ندارد، چرا که بیماری ارتفاع بندرت در این ارتفاع یا کمتر از آن اتفاق می افتد. تغییرات عملکردی بدن در حالت طبیعی برای فردی که به ارتفاع می رود بشرح ذیل است:

* نفس نفس زدن (نفسهای سریعتر، عمیقتر یا هر دو)

* کم آوردن نفس هنگام تقلا

* تغییر الگوی تنفس در شب هنگام

* بیدار شدنهای متوالی در طول شب

* افزایش دفع ادرار


ادامه مطلب


ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ شنبه نهم آبان 1388 توسط حسن پورحسینی

مقدمه:
به نظر من کیفیت اجرای یک برنامه کوهنوردی به 4 عامل اصلی مربوط می شود:

 آمادگی جسمانی ، تجهیزات ، مهارت و تغذیه.

 شاید بسیاری عوامل دیگر را نیز بتوان در کنار آنها قرار داد اما چیزی که در این 4 عامل برجسته است دو خصوصیت ویژه آنهاست. اول اینکه این 4 عامل نقش بسیار بزرگ و غیر قابل انکاری دارند و دوم اینکه تمامی آنها مواردی هستند که خود کوهنورد مسئول آن است و در هر برنامه ای باید بتواند آنها را به بهترین شکل فراهم کند. در این مطلب به چهارمین عامل نگاهی می کنیم با ذکر این نکته که هر 4 عامل به نظر خود من دارای اولیت های یکسانی هستند و ترتیبی به لحاظ اهمیت برای آنها قایل نیستم.


تقسیم بندی تغذیه:
تقریبا این اتفاق نظر بین همه ورزشکاران وجود دارد که تغذیه جهت اجرای یک برنامه کوهنوردی (و شاید هر ورزش دیگری) شامل سه مرحله است: تغذیه قبل از برنامه ، تعذیه در زمان اجرای برنامه و تغذیه پس از اجرای برنامه(جهت باز یابی توان جسمانی). در مورد سومین مرحله قبلا در وبلاگ چال مقاله نوشتم که می توانید به آن مراجعه کنید.
اما مراحل اول و دوم تغذیه موضوع صحبت ما در این مقاله است.در این مقاله که با مطالعه در مطالب گوناگون و شرکت در دوره های آموزشی مختلف تهیه کرده ام سعی بر این است تا اصل سادگی ، کاربردی بودن و اختصاصی سازی برای کوهنوردان ایرانی را رعایت کنم، به این موضوع می پردازیم.


تغذیه قبل از اجرای برنامه و بارگیری بدن:
نه اشتباه نکنید! ، منظورم صبحانه ای که قبل از شروع برنامه صرف می کنید نیست. هدف از این  مرحله تامین دو نیاز بدن قبل از انجام یک فعالیت ورزشی استقامتی است (مانند کوهنوردی و حتی یک برنامه یک روزه و با دید سرعتی):



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ شنبه نهم آبان 1388 توسط حسن پورحسینی

مسیر های فنی در زمستان

مسیر های فنی در زمستان با آنچه در تابستان صعود کرده ایم بسیار تفاوت دارند.

یک مسیر ساده 5.7 تابستانی هنگامی که در زمستان یک لایه برف و یخ بر روی آن قرار می گیرد بسیار شاق می شود. حتما قبل از درگیری با یک مسیر فنی خود را از لحاظ جسمی و روحی برای صعود آن آماده کنید آشنایی با تکنیک های DryTooling ( صعود با ابزار یخنوردی بر روی سنگ ) در جاهایی که بعلت سرما نمی توان از دست برای گیره گیری استفاده نمود بسیار مناسب است .


طناب: در زمستان اکثر طناب های معمولی یخ می زنند و کار با آنها بسیار دشوار می شود. اگر امکانش را دارید از طناب هایی با فن آوری Dry Cover و یا Golden Dry استفاده کنید. این طناب ها نه یخ می زنند و نه خیس می شوند. در بد ترین شرایط باران و برف به هیچ عنوان شما حس نمی کنید طناب خیس است . دستکش های شما در هنگام با تماس با طناب خیس نمی شودو این امر بسیار بسیار به ایمنی صعود می افزاید .


روکش کلیه این رده از طناب ها با پوسته مولکولی مقاوم در دمای بالا پوشیده و محافظت شده است . Dry Cover از رشته رشته الياف روکش بوسیله پوشش های شیمیایی نگهداری می نمایدو این پوشش صرفا متکی بر نایلون بکار رفته در آن نیست بلکه توسط رشته مولکولهای پلیمری حفاظی غلاف مانند را فراهم می آورد و جهت حصول اطمینان از دوام طناب روکش آن با پیوندهای شیمیایی مولکولهای پولی آمید مستحکم شده اند.


این نو آوری موجب افزایش مقاومت طناب در برابر فرسایش در موقعیت های متفاوت می گردد . به عنوان مثال در برابر عواملي چون سقوط ها - نقاط سایش - گل و لای - سنگ ریزه و ماسه و رطوبت برف و یخ عمر مفید طناب به طرز چشم گیری بالا می رود. نکته : بیاد داشته باشید ابزار حمایتی صفحه ای ( Atc و Amgic Plate و یا GiGi ) چندان در طناب های یخ زده خوب عمل نمی کنند. و استفاده آن ها مهارت و توجه زیادی می طلبد.

صندلی : حتما از صندلی های تنظیم شونده استفاده کنید. ممکن است لازم باشد بعلت سرما همه لباس های خود را بپوشید و بعد صندلی را ببندید.

کلاه کاسک : در صعود های فنی زمستانه از واجبات است . بعنوان توصیه بد نیست صبح هنگام شروع مسیر فنی چراغ پیشانی خود را بر روی آن متصل کنید. شاید آنقدر گرم کار باشید که متوجه نشوید کی هوا تاریک شده و در آن زمان در آوردن چراغ از کوله پشتی چندان ساده و راحت نیست .

کرامپون : قبل از صعود کرامپون های خود را بازبینی کنید بخصوص پیچ های آن را . اگر لازم بود دندانه های آن را تیز کنید . مطمئن باشید کرامپون شما بدرستی برای کفش شما اندازه شده است .


کلنگ - تبر و چکش یخ : پیچ های آن را بازبینی و محکم کنید . و تیغه آن را در صورت نیاز تیز کنید. اندازه بند ها و خود بند ها را بخوبی کنترل کنید. اندازه بند را با دستکشی که می خواهید با آن صعود کنید تنظیم کنید.


پیچ های یخ : از سالم بودن رزوه ها - نیش های سر پیچ و محور اتصال مطمئن شوید. بعضی از پیچ ها برای محافظت یک سرپوش دارند . فبل از شروع صعود آن را باز کنید.


ابزار حمایت میانی : با توجه به شرایط مسیر و تجربه شما انتخاب می شوند . اگر فرند به همراه می برید آنها را قبلا تمیز کنید بعضی از فرند ها ساختار خاصی دارند که برای جاگذاری باید با یک انگشت اهرم آن ها به پایین کشیده شود. این رده از فرند ها برای صعود در زمستان و با دستکش مناسب نیستند. شما احتیاج به همراه بردن آچار کیل ندارید. تیغه های تبر شما بخوبی کار این ابزار را انجام می دهند.

صعود همزمان :ممکن است در بخش هایی از مسیر نیاز به صعود همزمان داشته باشید و یا از تمام طول طناب استفاده نکنید . دو شیوه زیر برای اتصال دو نفر به کرده و جمع نمودن اضافه طناب بکار می روند.

 

 

ارسال در تاريخ پنجشنبه سی ام مهر 1388 توسط حسن پورحسینی
تِنزینگ نورگای به زبان نپالی तेन्जिङ नोर्गे शेर्पा شرپایی اهل نپال بود که به همراه سر ادموند هیلاری برای اولین بار اورست را فتح کردند.

نام اصلی او نامیگال وانگری بود.او به گفته خودش در سال ۱۹۱۴ در دهکده تساچو در منطقه سولوخمبوی کشور نپال متولد شده است.


سرانجام وی در سن ۷۲ سالگی و در ۹ مه سال ۱۹۸۶ در شهر دارجلینگ هند درگذشت

ارسال در تاريخ پنجشنبه سی ام مهر 1388 توسط حسن پورحسینی
بیماری ارتفاع چیست؟

بیماری ارتفاع یا Altitude Sickness یک (Umbrella Term) است به این معنی که دربرگیرنده گروهی از عوامل تاثیرگذار است و شامل 3 بخش است :

بیماری حاد ارتفاع ( AMS-Acute Mountain Sickness) که الزاما سردرد و حال تهوع است و در ارتفاع 3000 متر و یا بالاتر بروز میکند و بیماری خیلی خطرناکی نیست.

ادم ریوی ارتفاع بالا(HAPE - High Altitude Pulmonary Edema)

ادم مغزی ارتفاع بالا (HACE - High Altitude Cerebral Edema)

هر دو بیماری ادم ریوی و ادم مغزی ارتفاع بالا بسیار خطرناک و کشنده هستند و به دلیل جمع شدن آب در ریه ها و یا مغز بروز میکنند.

اساسی ترین مداوای بیماری های ارتفاع ، فرود و کم کردن ارتفاع است.


آیا مایعات از بیماری ارتفاع جلوگیری میکنند؟



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ پنجشنبه سی ام مهر 1388 توسط حسن پورحسینی

کوه نوردی در زمستان


صعود زمستانی برای آنهايی است كه در كوه‌نوردی تابستانی مهارت يافته‌اند، آموزش ديده‌اند و به وسايل مناسب مجهزند.

چرا صعود در زمستان؟

گروه‌های كوچكی از كوهنوردی مصداق اين سخن "كريس بانينگتون" ـ كوهنورد و كوه‌نويس بزرگ ـ هستند: «يك جاذبه بزرگ كوهنوردی، لذت تشنه‌آور خطر كردن است ...».

دست و پنجه نرم كردن با سخت‌ترين شرايط (هوای سردتر، برف سنگين‌تر، بادهای سخت‌تر، روزهای كوتاه‌تر)، ديدن آن روی با شكوه‌تر و وحشی‌تر كوهستان و برخورداری از سكوت آسمانی‌ آن و به جا گذاشتن ركورد، از انگيزه‌های كوهنوردانی است كه در زمستان به كوه مي‌زنند.

اما صعود زمستانی برای كسانی است كه در كوهنوردی تابستانی مهارت يافته‌اند، آموزش كافی ديده‌اند و به وسايل مناسب مجهزند.

اهميت و اولويت اين سه عاملی كه به آن اشاره شد، به همين ترتيب است. يعنی برای كار زمستانی، پيش از هر چيز بايد تجربه‌ خوبی در كوهپيمايی عادی به دست آورد، آموزش‌های تئوريك (با مطالعه و شيوه‌ی چهره به چهره) را دوره كرد و دست آخر تجهيزات لازم را تهيه و به آنها اعتماد كرد. به بيان ديگر، اين وسايل خوب نيست كه شما را قادر به اجرای يك برنامه‌ موفق يا كم‌خطر زمستانی مي‌كند، بلكه تجربه و دانش شماست كه بخش عمده‌‌ كار را تضمين مي‌كند

 

.



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ پنجشنبه سی ام مهر 1388 توسط حسن پورحسینی

 زمستان - احتیاط - پیشگیری

لازمه کوهنوردی فنی در زمستان دقت بیشتر و رعایت نکات ایمنی و همچنین تدارک مناسب است .

هنگام بستن کوله خود برای یک برنامه زمستانی ( خواه فنی خواه ساده ) باید به یاد داشته باشیم هیچوقت نمی توان با قاطعیت در زمستان طول یک برنامه را پیش بینی نمود. به همراه داشتن لوازم زیر در زمستان در کوله هر کوهنوردی در برنامه های کوتاه ایمنی او را بالا می برد:

البسه و ابزار رايج كوهنوردي
  • فلاسک مناسب با روکش : یک نوشیدنی گرم می تواند در شرایط بد نیرو و انرژی شما را به حد چشم گیری بالا ببرد (حتي بعضي مواقع مرز بين مرگ و زندگي، يك نوشيدني گرم است). حتما فلاسک خود را داخل یک کاور فوم عایق و یا حد اقل یک جواب پشمی مناسب قرار دهید . این کار گرمای فلاسک شما را تا مدت زیادتری حفظ می کند. (بسياري به اشتباه از همراه داشتن آب جوش با اين نظر كه بعدا آب را جوش مي آورند از حمل آن خودداري مي نمايند ولي توجه داشته باشيد كه در بسياري از مواقع موقعيت مناسبي براي جوش آوردن آب نيست.)
  • یک وعده اضافه غذای کنسروی :شگیری



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ پنجشنبه سی ام مهر 1388 توسط حسن پورحسینی
کوههای ایران

تصویر:damavand1.jpg

حدود 90 درصد از خاک ایران در محدوده فلات ایران واقع شده است و حدود 54 درصد خاک ایران را کوهها شکل داده اند. بدین صورت می توان گفت ایران کشوری کوهستانی محسوب می‌شود و بیش از نیمی از مساحت کشور را کوه‌ها و ارتفاعات، و کمتر از 4/1 آن را نیز اراضی قابل کشت تشکیل داده است.

کوههای ایران بخشی از سلسله کوههای آلپ – هیمالیا می باشد. این سلسله کوههای از کوهستانهای جنوب فرانسه آغاز و پس از عبور از رشته کوه آلپ، از طریق شبه جزیره بالکان وارد ترکیه می شود. سپس این کمربند کوهستانی به دو شاخه شمالی - جنوبی تقسیم بندی می شود. شاخه شمالی از طریق رشته کوههای قفقاز کوچک (آذربایجان) وارد ایران شده و بصورت رشته کوه البرز به سمت جنوب و سپس به سمت شرق ادامه می یابد. شاخه جنوبی آلپ – هیمالیا از طریق جنوب ترکیه وارد ایران شده و کوههای زاگرس را تشکیل می دهد و به سمت جنوب شرق امتداد می یابد.

رشته شمالی (البرز) پس از عبور از افغانستان به فلات تبت می رسد و رشته جنوبی (زاگرس) پس از اتصال به پهنه مکران از طریق پاکستان به فلات تبت می پیوندد. روند سلسله کوههای آلپ - هیمالیا در شرق فلات تبت (شرق چین) به سمت جنوب تغییر کرده، از مجمع الجزایر فیلیپین و اندونزی و از شمال استرالیا می گذرد و در اقیانوس آرام تا نیوزلند ادامه می یابد. این کمربند عظیم محل برخورد دو ابر قاره اوراسیا و گندوانا است که خود از چندین کمربند کوه زایی کوچکتر نظیر البرز، زاگرس و ........ تشکیل شده است.

همانطور که بین دو ابرقاره اوراسیا در شمال و گندوانا در جنوب، سلسله کوههای آلپ – هیمالیا تشکیل شده اند، بین دو خرد قاره لوت در ایران و هیرمند در افغانستان نیز کوههایی تشکیل شده اند که به مجموعه کوههای شرق ایران معروفند. کوههای ایران به دو شکل تقسیم بندی شده اند، در این مبحث سعی شده هر دو تقسیم بندی مورد بررسی قرار گیرد.

می توان گفت: فلات مثلثی شکل ایران از کوههای البرز در شمال، زاگرس در غرب و جنوب غرب و ارتفاعات مکران در جنوب تشکیل شده و دیواره شرقی فلات را کوهستانهای شرق ایران می سازد. لذا می توان اینگونه بیان نمود که، ایران سرزمینی کوهستانی است که نواحی مرکزی آنرا شوره زارها، شن زارها، دریاچه های شور و دشتها پوشانده است.

بعلاوه در سرزمینهای داخلی فلات مرکزی ایران علاوه بر نواحی پست، رشته کوهها و ارتفاعات منفردی نیز وجود دارد.

بدین شکل می توان مجموعه کوهستانهای ایران را به پنج گروه عمده زیر تقسیم بندی کرد.

1- رشته کوههای شمالی فلات ایران (کمربند کوه زایی البرز)

این رشته کوهها از جنوب غربی خزر آغاز و با گذر از جنوب دریا تا شمال خراسان امتداد می یابد. بدلیل برخورد خرد قاره ایران به صفحه توران این بخش به کمربند کوه زایی البرز معروف است. این رشته کوهها به سه بخش تقسیم می گردد که عبارتند از: کوههای جنوب غرب دریای خزر، رشته کوههای البرز و رشته کوههای شمال خراسان.

1-1- کوههای جنوب غرب دریای خزر

این رشته کوهها روند شمالی جنوبی دارند و قلل مرتفع آنها حاصل فورانهای آتشفشانی است. کوههای این رشته در استانهای اردبیل و آذربایجان شرقی گسترده شده که مهمترین آنها سبلان، سهند، بزغوش، ارسباران، گشتاسر، جلفا و ..... است.

1-2- رشته کوه البرز

رشته کوه البرز مرز میان دو اقلیم متفاوت است. دامنه های شمالی آن به اقلیم ساحلی دریای خزر و دامنه جنوبی آن به اقلیم مرکزی ایران مشرف می باشد.

این رشته به سه بخش غربی، مرکزی و شرقی تقسیم بندی شده



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ پنجشنبه سی ام مهر 1388 توسط حسن پورحسینی

برخی از اصول پایه در کوهنوردی

۱-هرنفر باید فهرست مکتوب وسایل را داشته باشد . بر اساس آن وسایل خودش را برای هر برنامه کنترل نماید تا دربرنامه چیزی کم نیاورد. تکیه به حافظه معمولأ پاسخگو نیست.

2-داشتن فنون سنگنوردی  و برف و یخ در حد کلاس کارآموزی واجب است.

3-رعایت مسائل زیست محیطی (به ویژه شیشه , فلز و پلاستیک را در محیط رها نکنیم ).

4-چه وسایلی را برداریم؟

   - لباس مناسب برنامه , کفش و گتر, کیسه خواب, چادر, کوله, زیرانداز, ظروف و وسایل گرمازائی وآشپزی متناسب با برنامه چراغ قوه کوچک.

   - در صورت درگیری با برف حتمأ کلنگ و عینک..

   - درهر شرایطی  یک طناب انفرادی و یک چراغ قوه کوچک .

   - در صورت احتمال هوای بد پرچم راهنما و عینک ضد طوفان.

   - در صورت احتمال یخ کرامپون.

  - با توجه به حساسیت و نوع برنامه ارتفاع سنج , قطب نما و نقشه.

5- چگونه لباس بپوشیم؟



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ پنجشنبه یازدهم تیر 1388 توسط حسن پورحسینی

 

کوهها از دیدگاه قرآن کریم

سپری شدن کوهـهـا مانند ابـرهـا


« و کوهها را می بینی گمان می کنی ثابت هستند، در حالیکه مانند ابرها سپری می شوند».

 


«مُرور»: در اصل بمعنی: آمدن و گذشتن و رفتن است، و در معنی ضمنی خود بمعنی: سپری شدن یا نمودن است. و در آیه منظور از آمدن و رفتن و درگذشتن یا

سپری شدن: متولد شدن و زندگی نمودن و مردن است.
نکته آیه: کوهها مانند ابرها سپری می شوند:


با تابش خورشید به دریاها و اقـیانوسها و آبهای سطح زمین، آب بخار میشود و به جو می رود. بعد ابر شکـل می گیرد و در بارش آب مجدداً به زمین برمی گردد. این روند و فرایند همیشگی تولد و زندگی و مرگ ابرها است.
کوهـها یا بر اثر فـشار درونی زمین به بالا شکل می گیرند، یا بر اثر فشار به بالا در جائی و کشش به پائـیـن در جای دیگر شـکـل می گیرند، یا بر اثر برخورد دو لایه زمین و چین خوردن زمین، و یا بـر اثر آتشفشان ایجاد می شوند، و ضمن صدها هزار و میلیونها سال بر اثر عوامل فرسایش خرد شده و به دشتها و دریاها برده می شوند و از آنها چیزی نمانده و با زمین یکسان می شـوند و کوهـهـای جـدیـد دیگـری در جـاهـای دیگر ایجاد می شود. و یا همزمان با فرسوده شدن و بین رفتن
آنها از بالا و از بیرون، فـشار درون زمینی پـیـوسـتـه آنـها را بلند می کند. این روند و فرایند زندگی کوهها مانند روند و فرایند زندگی ابرها است. و به این شکل کوهـهـا کـه بـه گـمـان ما "ثابت، استوار و پابرجا" هستند مانند ابرها "سپری" می شوند

 ادامه مطلب



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ پنجشنبه یازدهم تیر 1388 توسط حسن پورحسینی
سلام.گروه تو یه روز جمعه یه صعودی به ارتفاعات خوجه قنبر اطراف مینودشت داشت که عکس هایش رو ببینید .با کلیک کردن روی عکسها کیفیت و اندازه وا قعی و زیبایی مناظر رو ببینید

       
 
   حتما نظر بدین.....................
ارسال در تاريخ شنبه نهم خرداد 1388 توسط حسن پورحسینی
سبلان (تلفط نام در ترکی آذری : ساوالان، در تالشی: سفلون)، نام کوهی است مرتفع در شمال غرب کشور ایران و در استان اردبیل.
 
               کوه سبلان                                                        دریاچه دهانه سبلان
          
 
بقیه در ادامه مطلب حتما بخوانید...



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ شنبه نهم خرداد 1388 توسط حسن پورحسینی

تفتان

تصویر:Taftan.jpg

تفتان یک کوه آتشفشانی نیمه خاموش فرسایش شده در منطقه جنوب شرقی ایران (سیستان و بلوچستان) می باشد. ارتفاع این قله در حدود چهار هزار متر می باشد و بلندترین قله در منطقه جنوب شرقی ایران است. نزدیکترین شهر به تفتان خاش نام دارد.

  • تفتان در زبان پارسی به معنای : مکان حرارت این آتشفشان غیر فعال می باشد اما گازهای سولفور در دهانه آن منتشر می شوند. کوهنوردان عموما از یال غربی صعود می کنند که پناهگاه مجهزی ساخته شده است. به دلیل وزش بادهای سنگین و سرد در فصل زمستان عموما صعود به قله بسیار دشوار است. منب
  • ویکی پدیا انگلیسی
ارسال در تاريخ شنبه نهم خرداد 1388 توسط حسن پورحسینی
کوهنوردی یکی از ورزش‌ها یا از جمله تفریحات است. برای برخی نیز کوهنوردی به عنوان شغل اصلی یا بخش الزامی شغل اصلی است.

به بالا رفتن یا پایین آمدن به صورت پیاده از ارتفاعات طبیعی کوهنوردی گفته می‌شود. کوهنوردی می‌تواند به صورت راهپیمایی، کوه روی، کوهپیمایی و صعود به قلل مختلف و یا صخره‌نوردی انجام گیرد. کوه: به ارتفاعات بیش از ۶۰۰ متر از زمین‌های اطراف هر منطقه کوه گفته می‌شود. قله: بلندترین قسمت هر کوه را قله می‌گویند. یک کوه می‌تواند یک یا چند قله داشته باشد که در یک خط الراس قرار گرفته اند. معمولاً به بلندترین قله، قله اصلی گفته می‌شود و سایر قلل در یک خط الراس را قله‌های فرعی می‌نامند. در کوهنوردی شرط سنی وجود ندارد. در ضمن این رشته ورزشی سن بازنشستگی هم ندارد. هر کسی با هر توانایی می‌تواند به عنوان تفریح یا انجام کار حرفه ایی به کوه برود.

تاریخچه

  • اتزی مرد یخی ۵۳۰۰ سال پیش ۳۰۰۰ متر در کوه های آلپ بالا رفته بود. بقایای او در این ارتفاع یافت شده است.
  • اولین کوهنوردی ثبت شده در تاریخ منسوب به پادشاه رومی هادریان است که کوه اتنا (۳۳۵۰ متر) را بالا رفت تا طلوع خورشید را ببیند.
  • پیتر سوم در قرن سیزدهم از کوه کانیگو در پیرنه صعود کرد.
ارسال در تاريخ دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388 توسط حسن پورحسینی
جلوگیری از ارتفاع زدگی

 

مهمترین نکته در جلوگیری از ارتفاع زدگی، صعود آرام است تا بدن فرصت هم هوایی داشته باشد. افراد با سرعتهای مختلفی هم هوا می شوند و بنابراین اظهار نظر مطلقی نمی توان کرد ولی در حالت کلی توصیه های زیر بیشتر افراد را از ارتفاع زدگی حفظ خواهد کرد:

- اگر امکانپذیر است، حداقل یک شب در ارتفاع متوسطی زیر 3000 متر گذرانده شود.

- در ارتفاعات بالای 3000 متر از سطح دریا، ارتفاع شب مانی نباید هرشب بیش از 300 تا 500 متر افزایش یابد.

- با هر 1000 متر افزایش ارتفاع، باید دو شب در آن ارتفاع گذراند.


به یاد داشته باشید، اینکه شب را در چه ارتفاعی می خوابید بسیار مهم است. کوهنوردان این موضوع را در طی سالیان متمادی فهمیده اند و بیشترین "صعود به بالا و خواب در پایین" را انجام می دهند. وقتی قرار است شب دوم را نیز در همان ارتفاع بگذرانند، در روز به ارتفاعات بالاتر می روند با قرار گرفتن در ارتفاع بالاتر به هم هوایی کمک می کنند سپس جهت خواب به ارتفاع پایین تر (و ایمن تر) بر می گردند. این شب دوم جهت اطمینان از هم هوایی کامل و آمادگی جهت صعود است.

اقدامات ممنوعه



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388 توسط حسن پورحسینی

افزایش معلومات کوهنوردی

کوهنوردها را می توانیم به دو دسته تقسیم کنیم : یک دسته از کوهنوردها  صرفا جهت تفریح و گذران وقت و ورزش به کوه نوردی می روند و عده ای دیگر علاوه بر اینها دوست دارند بر معلومات کوه نوردی خود هم اضافه کنند و تجربه اندوزی کنند و در صعود های دشوارتر و نیازمند مهارت و تجربه استفاده کنند.

هر دو گروه دلیل خود را دارند. بهرحال ، چگونه می توانیم اطلاعات کوه نوردی خود را افزایش دهیم؟ هر گامی که در کوهستان بر میداریم منجر به کسب تجربه می شود اگر در کارمان دقت کنیم.از پیشکسوتان کوه نوردی باید نهایت استفاده را بکنیم . به خاطرات آنها گوش کنیم . از آنها سوالاتی بپرسیم.

منبع دیگر کسب اطلاعات ، کتاب ها و مجلات مربوط می باشد. کتب زیادی در این مورد موجود می باشد که در بازار در دسترس هستند و حتما با خواندن آنها معلومات ما نسبت به دیگر افزایش می یابد.

منبع مهمی که در اینجا دوست دارم بر آن تاکید نمایم و در دسترس همگان است اینترنت می باشد. اینترنت دریایی از اطلاعات با ارزش را در خود جای داده است. کوه نورد های زیادی چه در داخل ایران و چه در خارج کشور وبلاگ های خود را دارند و در اختیار همگان قرار داده اند. تجربیات خود را نوشته اند. عکس های زیبایی را گذاشته اند. شاید نتوانیم به همه کوه های ایران و جهان سفر کنیم اما با یک کلیک می توانیم همه را در منزل خود به تماشا بنشینیم . سایت های اینترنتی زیادی هم وجود دارند.

به نظر من سعی کنید از کوهنوردها دسته دوم باشیم و کوه نوردی آگاه و با معلومات باشیم که این اطلاعات حتما در جایی حساس به درد ما خواهند خورد.

ارسال در تاريخ دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388 توسط حسن پورحسینی
ستان گلستان با بیش از 20000 کیلومتر مربع وسعت؛ از شمال به جمهوری تركمنستان، از جنوب به استان سمنان، از غرب به استان مازندران و از شرق به استان خراسان محدود شده است. بخش بیشتر استان گلستان آب‌وهوای معتدل مدیترانه‌ای دارد ولی جلگه گرگان به لحاظ مجاورت با صحرای ترکمنستان، دوری از دریا و کاهش ارتفاعات، آب و هوای نیمه بیابانی و گرم دارد.

نقشه تقسیمات استان گلستان؛ عکس از سازمان نقشه برداری کشور
نقشه تقسیمات استان گلستان؛ عکس از سازمان نقشه برداری کشور

استان گلستان از نظر ناهمواری به سه ناحیه زیر تقسیم می‌شود:
ناحیه کوهستانی: این ناحیه از ارتفاع 500 متری تا بیش از 3000 متر را در بر گرفته و پوشیده از گونه‌های جنگلی و مرتعی است.
ناحیه کوهپایه‌ای: این ناحیه شامل تپه‌های کوچک بادرفت، تپه‌ماهورها و بدبوم‌ها است که پوشیده از اراضی جنگلی هستند.
ناحیه جلگه‌ای و اراضی پست: ارتفاع این ناحیه در حاشیه دریای مازندران و خلیج گرگان پایین‌تر از سطح دریای آزاد است و به تدریج به سمت شرق به ارتفاع افزوده می‌شود. این منطقه محل استقرار شهرها و اکثر روستاهای استان است. این ناحیه به لحاظ تراکم جمعیت، اراضی کشاورزی، صنایع و دامپروری از اهمیت بسزایی برخوردار است.
زبان‌های رایج در این استان عبارت‌اند از فارسی، ترکمنی و مازندرانی. فارسی‌زبان‌ها در مرکز استان سکونت دارند. مازندرانی‌ها در روستاهای نیمه غربی استان و ترکمن‌زبانان در بخش شرقی، مرکزی و شمالی استان و همچنین در گرگان (مرکز استان) سکونت دارند.
گلستان نام جدید سرزمین تاریخی است كه در طول تاریخ و تا سده هفتم هجری قمری به نام ایالت گرگان و از آن پس تا آغاز سده دهم به نام استرآباد و در نوشته های دوران اولیه اسلامی به نام "جرجان" و از اسفند 1316 گرگان نامیده شده است. پیشینه تاریخی این سرزمین به 7 هزار سال پیش و در غار كیارام واقع در روستای "فرنگ" بخش گالیكش به دوران پارینه سنگی بر می گردد. استان  گلستان  در  دوران  تمدن اسلامی؛  دانشمندانی  همچون عبدالقاهر جرجانی، سید اسماعیل  جرجانی و بزرگانی  چون  سید محمد باقر داماد استرآبادی (میرداماد)، میر فندرسكی و سراینده بزرگ پارسی؛ فخر الدین اسعد گرگانی (سراینده دیوان وزین "ویس و رامین") را در دامان خود پرورانده است.
زیبایی ها و جاذبه های بكر و منحصر به فرد طبیعی در كنار آثار تاریخی، فرهنگی و باستانی استان، گردشگران را كه به قصد گردشگری تاریخی و آشنایی با سایت های باستانی پیش از تاریخ و دوران تاریخی استان و لذت بردن از شگفتی های آفرینش خداوند به پهن دشت سبز گرگان یا جنگل ها و تفرجگاه های طبیعی استان وارد می شوند خرسند خواهند ساخت.
ارسال در تاريخ شنبه سوم اسفند 1387 توسط حسن پورحسینی
اصول گام بردار ي صحيح در كوه





 

صعود از كوه ورزشي توأم با راه پيمايي است كه ركن و پايه اصلي آن حركت است. آيا مي توان در كوه به راحتي قدم برداشتن در خيابانهاي شهر حركت نمود؟

آيا در اين جا نيز مي توان پاي خود را به زمين ساييده و يا يك پاي را جلوي پاي ديگر قرار داده و به عبارتي سر به هوا قدم برداشت؟ مسلماً خير.

فرق عمده اين است كه مسيرهاي كوهستاني خيلي به ندرت داراي سطح صاف و هموار است و از اين جهت شخص مي بايد قدمهاي خود را كنترل و تنظيم نمايد.

گامهاي متعادل از خستگي زودرس جلوگيري و انرژي شما را حفظ مي نمايد. در اين نوع حركت هيچ وقت نبايد پاي را به زمين ساييد يا استخوانها و عضلات را بي جهت به حركت درآورد. حفظ تعادل بايد به صورتي عملي شود كه در صورت احساس سستي زمين زير پا، بلافاصله خود را به عقب كشيده و حركات بعدي بدن را تحت كنترل درآورد. اينجاست كه به اهميت راه پيمايي صحيح در كوهستان واقف مي گرديم.

 

عوامل مؤثر در راه پيمايي

تعيين روش صحيح راه پيمايي با عوامل متعددي از جمله قدرت جسمي، ميزان بار، مسافت و زمان در ارتباط مي باشد.

لذا براي راه پيمايي صحيح در مناطق گوناگون، نمي توان به شرايطي واحد و يكسان دست يافت ولي عوامل اساسي و مهمي كه در راه پيمايي صحيح نقش تعيين كننده اي دارد را مي توان به ترتيب زير بيان نمود.

الف ـ سرعت راه پيمايي و تعيين درستي آن.

ب ـ اتخاذ روشي كه بر اساس آن سرعت راه پيمايي تنظيم و انرژي بدن ذخيره گردد.

ج ـ استراحت هاي لازم در خلال راه پيمايي.

 

الف : سرعت راه پيمايي

توجه به دو قسمت از بدن كه كنترلهاي جداگانه اي را بر روي اندام اعمال مي نمايند به ما كمك مي كنند تا به درستي سرعت قدم زدن خود پي ببريم .

در درجه اول : «قلب»، زيرا هركس به همان سرعتي مي تواند حركت كند كه ضربان قلبش اجازه مي دهد، هنگامي كه قدم برداشتن مستلزم تلاش زياد و همراه با افزايش ضربان قلب است اين امر نشان دهنده اين واقعيت است كه سرعت راه پيمايي زياد است.

دوم: «ريه ها» ، چون شخص مي تواند آن مقدار سرعت داشته باشد كه ريه هايش اجازه مي دهند ، مسلماً وقتي كه ريه ها با نااميدي و تلاش زياد دنبال هواي تازه هستند مي توان نتيجه گرفت كه سرعت زياد است.

وجود هر يك از نشانه هاي فوق باعث مي شود كه از سرعت راه پيمايي بكاهيم. لذا به خاطر ارتباط مستقيم توان پاها در راه پيمايي با ميزان ضربان قلب و تنفس ريه ها ( معروف است كه پاهاي كوه نورد قلب و ريه دوم او مي باشند ) سرعت در خلال راه پيمايي متغير است.

در شروع راه پيمايي مخصوصاً در صبحها بهتر است كه آهسته حركت نمائيم تا بدن بتواند به خواسته هاي ما آگاهي يافته و هماهنگي در بين فعاليت اعضاي مختلف از جمله چشم، پا، قلب و ريه ايجاد گردد. بعد از مدتي راه پيمايي شخص آمادگي بيشتري يافته و با نشاط و قدرت بدني خوبي حركت مي نمايد. در واقع ارتباط چشم، پا، قلب و ريه به نحو مطلوبي برقرار گشته و با به جريان افتادن خون در بدن ، عضله ها و اعصاب مربوطه نرم گشته و تحرك بيشتر و بهتري براي عكس العمل نشان مي دهند.

 



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ شنبه سوم اسفند 1387 توسط حسن پورحسینی
يش از آن كه به كوه برويم، بايد بدانيم كه ورزش در طبيعت، تفاوت بنيادی با ورزش‌های ديگر دارد. نخست اين كه محيط اين ورزش (كوهستان) دست ساخته‌ی انسان نيست، بلكه حاصل ميليون‌ها سال كار عوامل پيچيده‌ی طبيعی است و به اين دليل اگر آسيبی به محيط كوهستان وارد سازيم، جبران آن به سادگی ميسر نخواهد بود. ديگر آن كه عامل‌های موجود در كوهستان بسيار نيرومند و تحرك آنها تا حد زيادی پيش‌بينی نشدنی است و از اين رو خطر برای ورزشكار بی‌احتياط و ناآزموده بسيار زياد است. يكی از كوه‌نوردان باتجربه گفته است كه در كوه‌نوردی دو چيز را بايد بياموزيم: اصول ايمنی در كوهستان برای آن كه به خود آسيب نرسانيم، و اصول حفاظت كوهستان برای آن كه به كوه آسيب نرسانيم.

نخستين برنامه‌های كوه‌پيمايی خود را بهتر است كه همراه فرد يا گروهی باتجربه اجرا كنيد. معمولاً اينان می‌دانند كه رفتن به چه منطقه و تا چه ارتفاعی برای يك مبتدی مفيد و جذاب است. همچنين می‌دانند كه چه وسايل و موادی برای شما لازم است. در عين حال بهتر است كه خودتان به ايشان توضيح دهيد كه تاكنون چه كارهای كوه‌نوردی كرده‌ايد، و بگوييد كه قصد نداريد در ابتدای فعاليت‌های جدی خود كار برجسته و دشواری انجام دهيد!

در نخستين برنامه‌های خود سعی نكنيد كه پا به پای كسانی باشيد كه بيشتر كوه‌نوردی كرده‌اند، چرا كه ممكن است خود را بسيار خسته كنيد يا به خطر اندازيد. به ويژه اگر با اعضای يك گروه يا باشگاه كوه‌نوردی حركت می‌كنيد، توجه داشته باشيد كه در اين جمع‌‌ها معمولاً اشخاص ماجراجو و نترسی پيدا مي‌شوند كه پا را از «حاشيه‌های اطمينان» فراتر می‌گذارند؛ شايد اين اشخاص آگاهانه برای گذر ار مرزهايی (به جا گذاشتن «ركورد» و ...) خود را مثلاً درگير يك مسير سنگی دشوار كنند، يا قصد صعود سريع به قله را داشته باشند. اما شما به اين وسوسه دچار نشويد كه خود را قوی نشان دهيد- درعوض، بهتر است به سرپرست برنامه توضيح دهيد كه می‌خواهيد بدون فشار آوردن بر خود و بدون پذيرش خطر از كوه لذت ببريد. درواقع سرپرست برنامه‌ای كه اشخاص مبتدی يا كارآموز را با گروه خود به كوه می‌برد، بايد اين موضوع را بداند، اما شما هم از تذكر فروتنانه و محترمانه خودداری نكنيد. در آينده، وقت برای يادگيری و انجام كارهای دشوارتر خواهيد داشت!

نخستين برنامه‌های كوه ‌نوردی شما بايد در فصل گرم سال باشد (نيمه جنوبی كشور: فروردين تا آبان، نيمه شمالی كشور: اواخر ارديبهشت تا نيمه‌ی مهرماه) و زمانی كه صرف بالا رفتن می‌كنيد از سه چهار ساعت بيشتر نباشد. وسايلي كه براي چنين برنامه‌هايی لازم داريد، می‌تواند بسيار ساده باشد: يك كفش ورزشی كه زيره‌ی ضخيم و كمی نرم (برای جلوگيری از سر خوردن) داشته باشد، يك كوله پشتی كوچك، يك شلوار و پيراهن آزاد، پيراهن بادگير، عينك آفتابی ضد اشعه‌ی فرابنفش (UV protection) ، كرم ضد آفتاب، حدود دو ليتر آب (اگر مطمئن هستيد كه چشمه‌ی آب پاكيزه‌ای سرراهتان هست، يك قمقمه‌ی يك ليتری كافی است)، كمی تنقلات، نان، و ميوه و ديگر اقلام خوراكی.



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ شنبه سوم اسفند 1387 توسط حسن پورحسینی
کوههای جهان

حدود یک پنجم سطح زمین را کوهها پوشانده اند که مسکن حداقل 10% از جمعیت جهان به شمار می روند. بیش از نیمی از جمعیت جهان به آبخیزهای کوهستانی وابسته اند. کوهها منابع اصلی آب شیرین جهان به شمار می روند(1). اروژنی یا کوه زایی یک اصطلاح فنی برای توصیف چگونگی شکل گیری کوهها می باشد. این کلمه از ترکیب دو واژه قدیمی یونانی به معنی "کوه" و "تولد" ساخته شده است. (2)

به یک عبارت کوه زمینی مرتفع می باشد. اما منظور از مرتفع چیست؟ می توان ارتفاع بیش از 1000 تا 1500متر از سطح دریا را کوه نامید.(3)

ارتفاع کوتاه: ارتفاع زیر 1000 تا 1500 متر

ارتفاع متوسط: ارتفاع بالای 1500 تا 2500 متر

ارتفاع بلند: 2500 تا 3500 متر

ارتفاع بسیار بلند: ارتفاع 3500 تا 5800 متر

حد نهایی ارتفاع: بیش از 5800 متر (4)

محیطهای کم فشار (5)

می دانیم فشار جو در سطح دریا 760 میلیمتر جیوه و فشار سهمی اکسیژن (سهم اکسیژن در هوا)حدود 159 میلیمتر جیوه است. اما خوب است بدانیم فشار اکسیژن در ارتفاع کاهش میابد، به این وضعیت محیط کم فشار(فشار جوی کم) می گویند. پائین بودن فشار جو به این معنی است که فشار سهمی اکسیژن نیز پائین است که موجب کاهش اکسیژن رسانی به بافتها می شود. این کاهش اکسیژن در بافتها موجب هیپوکسی (کمبود اکسیژن) می شود.

سهم اکسیژن در ارتفاع



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ پنجشنبه یکم اسفند 1387 توسط حسن پورحسینی

فهرست مندرجات

هم هوايی

هم هوایی فرایندی است که طی آن بدن خود را با شرایط کمبود اکسیژن در ارتفاعات بالا تطبیق می دهد. هم هوایی فرایندی است با سرعت آهسته و کند که ممکن است از چند روز تا چند هفته بطول انجامد. جهت سهولت بیشتر ارتفاعات را بصورت زیر طبقه بندی می کنند:

- ارتفاع زیاد: از 1500 متر تا 3500 متر از سطح دریا

- ارتفاع خیلی زیاد: از 3500 تا 5500 متر از سطح دریا

- ارتفاع بی نهایت: بیشتر از 5500 متر از سطح دریا


عملا در ارتفاعات کمتر از 2500 متر از سطح دریا نگرانی از بابت ارتفاع وجود ندارد، چرا که بیماری ارتفاع بندرت در این ارتفاع یا کمتر از آن اتفاق می افتد. تغییرات عملکردی بدن در حالت طبیعی برای فردی که به ارتفاع می رود بشرح ذیل است:

- نفس نفس زدن (نفسهای سریعتر، عمیقتر یا هر دو)

- کم آوردن نفس هنگام تقلا

- تغییر الگوی تنفس در شب هنگام

- بیدار شدنهای متوالی در طول شب

- افزایش دفع ادرار



ادامه مطلب...
ارسال در تاريخ پنجشنبه یکم اسفند 1387 توسط حسن پورحسینی
سرپرستی و هدایت گروه

هدف از ارائه هدایت گروه دانستن وظایف یک سرپرست قبل از اجرای برنامه ، در حین اجرای برنامه و بعد از اجرای برنامه می باشد. این مسئولیت در تیم و برنامه ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. زیرا در واقع جان افراد هم در دست اوست . به این دلیل که تصمیم گیرنده نهایی سرپرست تیم است و اوست که برنامه را هدایت می کند و همه افراد تیم از او تبعیت می کنند و همینطور نحوه اجرای برنامه چه از لحاظ کیفیت و کمیت تا حدود زیادی به سرپرست بستگی دارد . و نتیجه گرفتن از برنامه برای نفرات تیم و خود سرپرست بدلیل صرف هزینه و زمان مهم می باشد .

از لحظه ای که برنامه به ذهن یک فرد می رسد و یا اجرای برنامه به عهده یک شخص گذاشته می شود، مسئولیت سرپرستی او نیز آغاز می شود و شروع به برنامه ریزی و طراحی برنامه می کند.

وظایف سرپرست به سه قسمت تقسیم می شود :

- وظایف قبل از اجرای برنامه

- وظایف در حین اجرای برنامه

- وظایف بعد از اجرای برنامه

 

وظایف سرپرست قبل از اجرای برنامه :

قبل از طراحی برنامه باید هدف از اجرای آن مشخص گردد و طبق آن برنامه ریزی گردد. هدف از این گونه طراحی ، سازماندهی و انجام پیش بینی های لازم جهت اجرای موفقیت آمیز و لذت بخش یک برنامه کوهنوردی و اجتناب از خطرات بالقوه کوهستان می باشد.

می توان 3 عامل اصلی را برای طراحی و برنامه ریزی در نظر گرفت :

1 – طبقه بندی افراد

2 – طبقه بندی برنامه

3 – هزینه برنامه

 

1 – طبقه بندی افراد :

تمام افرادی که خواهان شرکت در برنامه هستند را می توان طبقه بندی نمود. پس از طبقه بندی و با توجه به تواناییها می توان برای صعود دیواره ای بلند نفرات را انتخاب کرد و یا راهپیمایی چند ساعته در دشتی سرسبز و صعود قله ای را پیشنهاد نمود. یک سرپرست می تواند برنامه را طبق افراد شرکت کننده تعیین و طراحی کند و یا بعد از تعیین برنامه، نفرات خود را برای برنامه طبق طبقه بندی آنها مشخص سازد.

واقع گرایی در طراحی و اجرای برنامه های کوهنوردی اصلی انکارناپذیر است. نباید تحت تأثیر احساسات به منظور تأمین نظر دوستان، تسلیم خواستهای غیرمنطقی شده و تصمیم گیری نمود. برخی گذشتها و یا بلند پروازی های غیرمعقول می توانند خطر آفرین باشند. توجه کافی به قابلیتهای افراد علاوه بر تضمین سلامتی و موفقیت تیم، تجربه ای خوشایند و الگویی صحیح از یک صعود برنامه ریزی شده در ذهن تک تک شرکت کنندگان به یادگار باقی خواهد گذارد.

می توان افراد را بر حسب موارد زیر طبقه بندی نمود:

الف) تجربه 

ب) توان (روحی و جسمی)

ارسال در تاريخ چهارشنبه سی ام بهمن 1387 توسط حسن پورحسینی
سلام ..بالاخره انجمن ما افتتاح شد ..با ورود به انجمن و عضویت و ایجاد بحث ما را یاری کنید

                        www.sabzffh.ir

ارسال در تاريخ شنبه دوازدهم بهمن 1387 توسط حسن پورحسینی
معرفی قلعه ماران  : چون ۱۶نفر ازگروه کوهنوردی مرکوه مینودشت روزچمعه ۱۱ بهمن به قله قلعه ماران صعود نمودند................. حال به معرفی این کوه می پردازم

 قلعه ماران استان گلستان      

قلعه ماران یکی از کوه های منطقه رامیان استان گلستان می باشد. ارتفاع این قله حدود 2350 متر است. کوه نوردان اغلب تا  پناهگاه واقع در قسمت پایین تر قله صعود می کنند و آنهایی که دوست دارند تا فراز قله صعود می کنند. این کوه یکی از زیباترین کوه های استان می باشد که طرفداران زیادی در منطقه دارد و در تمام فصول سال قابل صعود بوده ودر هر فصل زیبایی و جاذبه خاص خود را دارد. برای صعود دو مسیر دارد که اولی از روستای باقرآباد شروع می شود و مسیر آن جنگلی و سایه می باشد. مسیر دوم به شیشاب معروف است و ماشین رو است . البته اندکی از مسیر از طریق جاده پیموده می شود و بیشتر مسیراز طریق میانبر ها و پاکوب ها انجام می شود .هر مسیر مناظر و زیبایی های ویژه و منحصر بفرد خود را دارد. اما اغلب در تابستان مسیر باقرآباد و در زمستان به علت برف و بارندگی و گلی بودن مسیر شیشاب ترجیح داده می شود. مسیر باقرآباد تماما داخل جنگل بوده و چشم اندازی مانند مسیر شیشاب ندارد . در بالای پناهگاه آبشار و رودخانه زیبایی قرار دارد که آبی زلال و تمیز دارد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

ارسال در تاريخ شنبه دوازدهم بهمن 1387 توسط حسن پورحسینی
قالب وبلاگ