قلّو
نوشیدن چای یکی از علاقه های تمام ایرانیان به خصوص مردم روستایی می باشد. بیشتر کوهنوردان ومردم روستایی چایی که آب آن در قلّو و روی اتش هیزم جوشیده باشد را خیلی دوست دارند.
" قلّو" ظرفی فلزی است که از ورق نازک گالوانیزه شده آهن یا ورق استیل درست می گردد.
برای راحتی کار از ورق های هفده کیلویی روغن و پارچ های استیل و محفوظه های جای عصاره عطرمی توان برای ساخت " قلّو " استفاده کرد.
مردم و روستاهای شرق گلستان (مینودشت و گالکش) به "قلّو" در زبان محلی " اَفتوه" می گویند.
دیده شده است که برخی از چوپانان و یا کشاورزان از ظرف فلزی "سم شته" استفاده می کنند که به آن "شته دانی" یا " شته قابی " نیز می گویند. جنس این ظرف از روی بوده و به جهت سبکی و زود جوش آمدن چوپانان تمایل بیشتری به استفاده از آن نشان می دهند.
تذکر: هر چند که هیچ نوع تحقیقی در خصوص خطرات استفاده از ظرف سم شته به جای " قلّو " صورت نگرفته است اما آنچه که هر انسان عاقلی می داند این است که بسیار خطر ناک است و اثرات خودش را بر بدن به جای خواهد گذاشت.
چوپانان برای کاهش تاثیر سم در ابتدا چندین بار آب حاوی خاکستر را در داخل ظرف سم ریخته و می جوشانند و پس از شستن مجددا این کار را تکرار می کنند.
توصیه ما به شما، از "شته دانی" به هیچ وجه به جای " قلّو" استفاده نکنید.
